Ηλιόλουστες...καρδιές

Κορυφώνεται μέχρι την Παρασκευή η έξοδος για το Δεκαπενταύγουστο, που τα τελευταία χρόνια έχει καθιερωθεί ως η μεγαλύτερη γιορτή της Ελληνικής Επικράτειας. Ιδανικό είναι να βρεθούμε στη Χαλκιδική ή σε ένα από τα πολλά νησιά της χώρας μας που κρατούν τις παραδόσεις των ημερών. Είναι τόσο πολλές οι Παναγίες στην Πατρίδα μας, όσα και τα θαύματα που περιμένουμε να συμβούν. Για να συμβεί το θαύμα όμως πρέπει να το πιστεύεις, να έχεις καθαρή καρδιά. Να απορρίπτεις τη σπουδαιότητα και το κυνήγι της άσκοπης καταναλωτικής κραιπάλης επιδεικνύοντας κοινωνική αναλγησία.

Τα αντίθετα ακριβώς έπραξαν η οικογένεια Ζομπολά, που ζουν με τα τρία τους παιδιά σε ένα ωραίο σπίτι στη Βρετάνη. Ο πατέρας, έμπορος ελληνικών προϊόντων, και η μητέρα, εκπαιδευτικός. Μπήκαν στο πρόγραμμα της κοινωνικής βοήθειας της Γαλλίας (που σκοπό έχει να στηρίξει τις πτωχές οικογένειες με διάφορους τρόπους) και φιλοξένησαν για 15 μέρες τη μικρή Γαλλίδα Κασσάνδρα από τη Μάρνη. Η 11χρονη Κασσάνδρα μένει με τα τρία αδέλφια της σε εργατικές κατοικίες και οι γονείς της δεν έχουν τη δυνατότητα να προσφέρουν διακοπές στα παιδιά τους. Είναι ένα από τα 100.000 παιδιά που συμμετέχουν σε αυτό το πρόγραμμα φιλοξενίας από οικογένειες που διαθέτουν ωραία σπίτια σε ηλιόλουστα μέρη με... ηλιόλουστη καρδιά. Η ελληνική οικογένεια Ζομπολά αισθάνεται ότι η παρουσία της Κασσάνδρας στο σπίτι τους ήταν πολύ σημαντική για τα δικά τους παιδιά. Εγιναν περισσότερο υπεύθυνα, όπως είπαν. Ισως είναι καιρός να ακούσουμε τους ποιητές, είπαμε, ο Αύγουστος είναι ο μήνας τον ποιητών.

Ας διαβάσουμε Σεφέρη: Μεγάλος πόνος έχει πέσει στην Ελλάδα. Τόσα κορμιά ριγμένα, στα σαγόνια της θάλασσας, στα σαγόνια της γης, τόσες ψυχές δοσμένες στις μυλόπετρες σαν το σιτάρι. Και οι ποταμοί φούσκωναν μες στη λάσπη, το αίμα, για ένα λινό κυμάτισμα, για μια νεφέλη, μιας πεταλούδας τίναγμα, το πούπουλο ενός κύκνου, για ένα πουκάμισο αδειανό, για μιαν Ελένη.

ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ
αντιπροέδρου του Περιφ. Συμβουλίου Κ. Μακεδονίας

Αγγελιοφόρος

Διχόνοιες...

«Ο,τι κι αν έχει συμβεί και το έχουμε ζήσει, από τη μια στιγμή στην άλλη μένει πίσω μας». Αυτό το γαλλικό απόφθεγμα θυμήθηκα συλλογιζόμενος την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας. Πίσω μας έχουμε αφήσει πολλά δυσάρεστα που μας ταλαιπωρούν σήμερα και, απ' ό,τι φαίνεται, και στο εγγύς μέλλον. Γιατί αποδείχθηκε πως αυτή η κρίση ήταν γερή - δυνατή και όχι μια μικρή καλοκαιρινή μπόρα που μας αλλάζει για λίγο τα σχέδιά μας. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ανατροπές και συνέπειες αμετάκλητες. Ζούμε το μεγαλύτερο κύμα ύφεσης μετά το Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο. Μια από τις πιο σοβαρές συνέπειες είναι η συνεχής μετανάστευση της νεολαίας, αδειάζει η χώρα μας όπως είναι επόμενο από την έλλειψη επαγγελματικού ορίζοντα στο παρόν και στο μέλλον. Απ' ό,τι φαίνεται το δημόσιο χρέος θα είναι το μεγαλύτερο πρόβλημα για πολλές επόμενες γενιές που θα παραμείνουν στη χώρα μας.

Σύμφωνα με πληροφορίες του «Ρόιτερς», η μνημονιακή σύμβαση θα αντικατασταθεί με νέα σύμβαση εξαετούς διάρκειας που θα περιλαμβάνει τρία σημεία: πρώτον τα επιτόκια για το δημόσιο χρέος θα μειωθούν και ταυτόχρονα θα επιμηκυνθεί η λήξη των δανείων -ενδεχομένως να υπερβαίνει το μισό αιώνα. Δεύτερον: δέσμευση της Ελλάδας ότι θα υλοποιήσει στο ακέραιο τις μεταρρυθμίσεις που αφορούν τα φορολογικά χαράτσια στην ακίνητη και κινητή περιουσία, μείωση μισθών και συντάξεων, ξεπούλημα του περιουσιακού πλούτου της χώρας. Τρίτον: στη χώρα μας θα χορηγηθεί επιπρόσθετη δανειακή ενίσχυση αρκετών δισ. ευρώ για να καλυφθούν τα χρηματοδοτικά κενά στη διάρκεια του νέου εξαετούς προγράμματος προκαλώντας την αύξηση του δημόσιου χρέους και τη μεγαλύτερη εξάρτηση της πατρίδας από τους δανειστές. Οσο το πρόβλημα παραμένει χρόνιο τόσο κάποιοι σπεύδουν να μπουν στα χαρακώματα: ανταλλάσσουν αιχμηρές απόψεις τη στιγμή που έχει ξεσηκωθεί θύελλα αντιδράσεων για τη φορολογική αφαίμαξη μέσω ΕΝΦΙΑ.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι δε χωρούν διχόνοιες...

ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ

αντιπροέδρου του περιφερειακού Συμβουλίου Κ. Μακεδονίας

Αγγελιοφόρος

Οι αναμορφωτές

Εν μέσω θερινής περιόδου του '14 η κοινωνία εξακολουθεί να ζει το αποτυχημένο πείραμα συνεχούς αύξησης της φορολογίας, της ανεργίας και των περιορισμών των μισθών. Από τις ατέρμονες συζητήσεις περί αναδιάρθρωσης του δημόσιου τομέα μεταξύ υπουργών και τρόικας έχουμε εισπράξει μόνο τις συνέπειες της εξοντωτικής λιτότητας που μας έχουν επιβάλει. Δεν έχουμε ακόμη αντιληφθεί την ενίσχυση της παραγωγής, δίκαιο και σταθερό φορολογικό σύστημα, περιορισμό της γραφειοκρατίας, οικονομική ενίσχυση των επιχειρήσεων και πολλά άλλα που έχουν υποσχεθεί. Τα θετικά πλεονάσματα της Ελλάδας, όπως είναι ο τουρισμός, η μεταποίηση, η ναυτιλία, η αγροτική παραγωγή, καινοτομία δεν ενισχύονται προς το παρόν με ριζοσπαστικές προτάσεις που θα μπορούσαν από τη μία μέρα στην άλλη να αλλάξουν το τοπίο στη χώρα μας και να μπούμε σε τροχιά ανάπτυξης. Λέγεται πως ο Αύγουστος είναι ο μήνας των ποιητών, αφού μερικά από τα σημαντικότερα ποιήματα έχουν γραφτεί αυτόν το μήνα. Τώρα που τον Αύγουστο η Ευρώπη κατεβάζει ρολά, σκέφτομαι τον Καβάφη πόσο επίκαιρος είναι.

Παλιές αυτοκρατορίες καταλύονται και νέες αναδύονται... Τα ιστορικά του ποιήματα μιλούν για την ακμή και την παρακμή των πολιτισμών, για τα ανθρώπινα πάθη, τη μοίρα. Δεν παραλείπω ποτέ να διαβάζω τα ποιήματά του τις ολιγοήμερες διακοπές μου (είχα την τύχη να εκδώσω όλο το έργο του) και κάθε φορά με εντυπωσιάζει πόσο διαχρονική ήταν η σκέψη του. Για το «νέο με υγείαν αρίστην» που αφού κατάντησε «σχεδόν ανέστιος και πένης» αποφασίζει «να υπηρετήσει την πατρίδα του» χτυπώντας πόρτες τριών πολιτικών με την ελπίδα ότι ένας από τους τρεις «θα τον θελήσει» έχοντας ήσυχη τη συνείδηση «για το αψήφιστο της εκλογής», αφού «βλάπτουν και οι τρεις τους το ίδιο». Στους «Αναμορφωτές»: «Για κάθε τι, για το παραμικρό ρωτούνε και εξετάζουν και ευθύς το νου τους ριζικές μεταρρυθμίσεις βάζουν με την απαίτηση να εκτελεστούν άνευ αναβολής».

ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ

αντιπροέδρου περιφερειακού συμβουλίου Κ. Μακεδονίας

Αγγελιοφόρος

Δύο αριστουργήματα για τη Θεσσαλονίκη

Διανύσαμε το μισό καλοκαίρι με όλα τα προβλήματα της χώρας άλυτα, με ιστορίες της πόλης που σβήνουν οριστικά και αμετάκλητα μαζί με τα λουκέτα που βάζει η κάθε επιχείρηση. Ανθρώπινες ιστορίες διαδραματίζονται αλλού και σ' αυτό η τεχνολογία συμμαχεί, αφού άνθρωποι κάθε ηλικίας «χάνονται»μπροστά σε μια οθόνη. Το βιβλίο όμως εξακολουθεί να κρατά τη θέση του στις καρδιές των ανθρώπων. Συντροφιά στις προσωπικές στιγμές του καθενός.

Δύο βιβλία που θα ξεχώριζα για το καλοκαίρι: «Το αποχαιρετώντας τη Θεσσαλονίκη» του Λεόν Σιακί και το καινούργιο μυθιστόρημα του Ισίδωρου Ζουργού «Σκηνές από το βίο του Ματίας Αλμοσίνο». Ο Λεόν Σιακί γεννήθηκε και μεγάλωσε στη Θεσσαλονίκη επί οθωμανικής αυτοκρατορίας, γιος παλαιάς εβραϊκής οικογένειας. Εζησε το γύρισμα του 19ου και του 20ού αιώνα με όλα τα ταραχώδη ιστορικά γεγονότα. Μετά την απελευθέρωση από τους Τούρκους, έφυγε οριστικά από την πόλη με την οικογένειά του για την Αμερική. Εγραψε με νοσταλγία τις αναμνήσεις του σε ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε το 1946 με στοιχεία από την Αμερική. Το βιβλίο έχει όλα τα κατάλληλα εχέγγυα για να γίνει κινηματογραφική ταινία, αφού είναι γεμάτο στιγμές από την ιστορία της πόλης. Η μνήμη ακριβείας του Σιακί το καθιστά αξιόπιστο ιστορικό ντοκουμέντο μοναδικής αξίας για την ιστορία της Θεσσαλονίκης. Οσον αφορά την ιστορία του Ματίας Αλμοσίνο, γραμμένη γλαφυρά από τον Ισίδωρο Ζουργό, η υπόθεση μας πάει πιο πίσω, το 17ο αιώνα, μια εποχή με σπουδαία επιτεύγματα για την Ευρώπη. Οι θρησκευτικές και φυλετικές κοινότητες μαζί με τη θαυμαστή ιστορία της ιατρικής συνθέτουν ένα πολύχρωμο και πολύβουο ιστορικό μυθιστόρημα, στο οποίο τονίζονται ιδιαίτερα και άγνωστα στοιχεία της πόλης μας. Ο Ματίας Αλμοσίνο έρχεται αντιμέτωπος με τις φιλοσοφικές θεωρήσεις του Ντεκάρτ, του Σπινόζα και του Σεβί. Διαπιστώνουμε μέσα από το έργο του ότι τίποτε από αυτό που θεωρούσαμε μεσαίωνα δεν το έχουμε αφήσει οριστικά πίσω μας.

ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ

αντιπροέδρου του Περιφερειακού Συμβουλίου Κ. Μακεδονίας

barbounakisbabis@yahoo.gr

Αγγελιοφόρος

Μακρύ, καυτό καλοκαίρι

Την υλοποίηση του σχεδίου ανασυγκρότησης προσπαθούμε όλοι να δούμε, όμως προς το παρόν τίποτα δεν έχει πραγματοποιηθεί. Τα μεγάλα ποσοστά φτώχειας και ανεργίας συνεχίζουν να ανεβαίνουν, οι εξαγωγές άρχισαν να δείχνουν πτωτική πορεία και οι περιβόητες επενδύσεις ακόμη δεν έχουν φανεί. Μπορεί οι επιχειρήσεις να έχουν μειώσει το κόστος τους, έχουν χάσει όμως τους πελάτες της εγχώριας ζήτησης. Μέσα σ' αυτήν τη γενικευμένη κατήφεια, που στη Θεσσαλονίκη γίνεται ιδιαίτερα έντονη με την απουσία τουρισμού, η ΔΕΗ αποφάσισε να αυξήσει τα τιμολόγια από 1η Ιουλίου. Η τήρηση των μνημονιακών απαιτήσεων που επιβάλλει το ΔΝΤ είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των λογαριασμών και δημιούργησε ανησυχία στην Ευρώπη για το πώς θα επηρεαστεί ο επιχειρηματικός κόσμος και η ευρωπαϊκή αγορά. Το ερώτημα που δημιουργείται είναι πού στηρίζεται η αισιοδοξία της κυβέρνησης, μετά τον πρόσφατο ανασχηματισμό, για δημιουργία πρωτογενούς πλεονάσματος και έξοδο της χώρας από την κρίση.

Οι πολίτες αντιμετωπίζουν συνεχώς νέα χρέη παρά τη δημοσιονομική λιτότητα. Ο οικογενειακός προϋπολογισμός συνεχώς επιβαρύνεται από οικονομικές υποχρεώσεις και όλοι «τρέμουν» την επόμενη μέρα μετά τη φορολογική δήλωση με τι νέο χρέος θα έρθουν αντιμέτωποι. Μελανό σημείο της εξόδου μας στις αγορές μετά από τέσσερα χρόνια είναι ότι έχει χαθεί η δυνατότητα έκδοσης τίτλων που διέπονται από το ελληνικό δίκαιο και πλέον τα ομόλογα εκδίδονται βάσει του αγγλικού δικαίου. Ετσι, μαζί με τη χώρα αποκλείστηκαν από τις αγορές και οι περισσότερες επιχειρήσεις. Μόνον ορισμένες μεγάλες, όπως ΔΕΗ, ΤΙΤΑΝ, είχαν πρόσβαση σε ομολογιακές εκδόσεις που συνοδεύονταν από υψηλά επιτόκια. Απ' ό,τι φαίνεται, είμαστε σε μια καλοκαιρινή εποχή όχι χαράς και ξεκούρασης, αλλά σημαντικών εξελίξεων, καθοριστικών για το μέλλον του τόπου μας.

ΤΟΥ ΜΠΑΜΠΗ ΜΠΑΡΜΠΟΥΝΑΚΗ

αντιπροέδρου του Περιφερειακού Συμβουλίου Κ. Μακεδονίας

barbounakisbabis@yahoo.gr

Αγγελιοφόρος